Andrzej Grabowski nie próbował się zakumplować z ekranową córką. “To pomogło”

Justyna Bryczkowska7 listopada 2026, 07:31
– Każdemu z nas bardzo zależało, by jak najwierniej oddać realia pracy na oddziale (…) Wkręciliśmy się tak, jak dzieciaki w piaskownicy – wspomina w rozmowie z Gazeta.pl Sonia Mietielica. Aktorka zdradza kulisy pracy na planie “SOR-u”, opowiada o współpracy z Andrzejem Grabowskim, wyjątkowej atmosferze w ekipie oraz wyjaśnia, dlaczego nawet krótkie przemknięcie w tle potrafiło zmienić się w małą improwizowaną scenę.
Dodaj nas do ulubionych źródeł w Google

TVP dawno nie miała takiego medycznego hitu. “SOR” przyciągnął przed telewizory niemal 1,2 mln widzów już przy premierowym odcinku i szybko stał się jednym z najmocniejszych punktów jesiennej ramówki. Sukces był na tyle duży, że nadawca zdecydował się przesunąć serial na wcześniejszą godzinę, dając mu miejsce zajmowane dotąd przez “Na sygnale”.

Produkcja powstała we współpracy zPrime Video, ale jednocześnie mocno odwołuje się do świata dobrze znanego widzom TVP. Akcja “SOR-u” rozgrywa się bowiem w Leśnej Górze. Tak, serial współdzieli uniwersum z “Na dobre i na złe” oraz “Na sygnale”.

Co ciekawe, podczas gdy telewizyjna publiczność dopiero poznaje losy bohaterów,użytkownicy Prime Video mogą już obejrzeć cały 12-odcinkowy sezon. I chętnie to robią, bo od premiery serial nie schodzi z czoła rankingu najpopularniejszych produkcji platformy w Polsce.

“Próbowali nauczyć nas medycyny w trzy dni”. Sonia Mietielica zdradza kulisy “SOR-u”

W “SOR-ze” Sonia Mietielica gra lekarkę, która każdego dnia walczy o pacjentów, mierzy się z wymagającym ojcem i próbuje uporządkować własne życie uczuciowe. Aktorka opowiedziała nam o tym, jak wyglądało przygotowanie do medycznej roli,dlaczego ekipa serialu tak mocno się ze sobą zżyła i czemu dystans między nią a Andrzejem Grabowskim okazał się pomocny przy budowaniu ekranowej relacji ojca i córki.

Justyna Bryczkowska: Co było dla ciebie najciekawszym wyzwaniem w przygotowaniu się do zagrania lekarki, która walczy o swoją pozycję na SOR-ze i jeszcze ma do tego ojca profesora?

Sonia Mietielica: Wszystkie działania medyczne były dla mnie bardzo nowe, a to, co nowe, wydaje mi się najciekawsze. Grałam już lekarkę w “Stuleciu winnych”, ale tam mieliśmy bardzo mało stricte medycznych scen, więc to było rozpoczęcie od zera tej przygody lekarskiej w moim wydaniu. Mieliśmy medyczny bootcamp, na którym konsultanci próbowali nas nauczyć medycyny w trzy dni, co oczywiście nie jest możliwe. Więc to było tylko takie liźnięcie.

Co robiliście na tym obozie?

– Ćwiczyliśmy zakładanie rękawiczek, zakładaliśmy szwy na kurczaku na przykład, omawialiśmy sceny ze scenariusza. Próbowaliśmy ustalić wstępne choreografie do najtrudniejszych scen, żeby już przed zdjęciami nam się w głowie układała kolejność, kto co robi, kto co podaje, jakie leki, jak się je nabiera. I tak później na planie zalewaliśmy milionem pytań naszego konsultanta, Krzyśka Kotułę. On jest ratownikiem, pracuje na SOR-ze, więc wypytywaliśmy go o wszystko, każdy najmniejszy drobiazg, bo każdemu z nas bardzo zależało, by jak najwierniej oddać realia pracy na oddziale. 

Pytaliśmy o każdą buteleczkę, czy ona może stać tam czy tam, skąd ją wyciągać, jaka igła, różowa czy zielona, a strzykawka to mniejsza czy większa. Od takich szczegółów dochodziliśmy już do zabiegów typu rozcinanie czaszki, masowanie serca, uciski, RKO, jak układać ramiona, żeby to wyglądało autentycznie. A jednocześnie to też jest utrudnienie, bo jak na fantomie ćwiczyliśmy, to mogliśmy tam sobie uciskać. Jak masz już aktora grającego pacjenta, to nie możesz mu złamać żeber. Więc trzeba było  szukać jakichś patentów, żeby to wyglądało dobrze, ale też, żeby nikt przy tym nie ucierpiał. 

To chyba było dla mnie najciekawsze, bo wątki miłosne – choć są wspaniałe – to pojawiają się raczej wszędzie w różnych odcieniach, kolorach, wydaniach i układach. 

Ale tu też się pojawiają!

– Tak, mamy tutaj taki troszkę trójkąt miłosny. Kaśka ma partnera, wydawałoby się, że ma też poukładane życie prywatne. Zawodowe poukładała, jak już się zbuntowała przeciwko ojcu, który uważa, że powinna pójść na kardiologię, a nie siedzieć na tym SOR-ze. Mój ojciec jest grany przez wspaniałego pana Andrzeja Grabowskiego, z którym nie mieliśmy okazji zagrać zbyt wielu sympatycznych scen. Raczej idziemy na noże i jesteśmy w jakimś napięciu cały czas, bo on uważa, że wie lepiej, co Kaśka powinna robić i co będzie dla niej dobre. 

W pierwszym odcinku pojawia się nagle Piotr Hajduk (Sebastian Dela) – jej wielka, młodzieńcza miłość sprzed lat, która wydawała się prawdziwa i na zawsze. Wtedy to poukładane życie Kaśki się rozsypuje, bo ona nie ma pojęcia, co ma z tym wszystkim zrobić. Przechodzi przez różne fazy emocjonalne: od złości, niezrozumienia, szoku, aż dochodzi do tych ciepłych uczuć i po prostu ma ogromną zagwozdkę, jak to poukładać, jak się z tym zmierzyć i co zrobić ze swoim życiem prywatnym, jednocześnie walcząc o życie swoich pacjentów. W tym chaosie dostała niezłe kombo i zachęcam do oglądania, żeby przekonać się, jak sobie z tym wszystkim radzi. Kogo wybierze, czy w końcu złamie jakieś zasady, które tak bardzo lubi? Sama byłam bardzo wkręcona, kiedy oglądałam pierwsze odcinki. 

Powiedziałaś, że się wkręciliście w projekt, jeszcze zanim zaczęliście zdjęcia. Jak do tego doszło?

– Myślę, że przede wszystkim świetnie nas do siebie dobrali w tej głównej ekipie medycznej: Irek Czop, Sebastian Dela, Dominika Kluźniak, Patrycja Franczak, Mary Pawłowska, Maciej Bisiorek, Szymon Mysłakowski i ja. Mam wrażenie, że wszyscy jesteśmy bardzo różni, a jednocześnie powstały między nami ciepłe, bliskie relacje. Wiem, że często ekipy tak mówią “Boże, jak się zżyliśmy na planie” i tak jest, że często to się zdarza, a później kończy się projekt i wszyscy się gdzieś rozchodzą. Nie wiem, jak tutaj będzie, ale byliśmy dla siebie dużym wsparciem i mam wrażenie, że czuliśmy wszyscy, że to jest trochę rola zbiorowa.

To znaczy? 

– Mało jest tu scen dwójkowych. A nawet jeśli są, to zaraz wchodzi ktoś trzeci, czwarty, piąty, pacjent, coś się dzieje. To wszystko się kręci, zazębia, jak to pewnie na SOR-ze. Z tej strony ktoś biega, z tej strony ktoś wjeżdża na noszach i trzeba szybko podejmować bardzo trudne decyzje.

Zostaliśmy dobrani tak, że wszyscy się bardzo wkręcili i zaangażowali. Do tego stopnia, że jak była jakaś scena w zabiegowej sali, a my mieliśmy stać tylko za zamkniętymi drzwiami, żeby się przemazać w tle na wypadek, gdyby kamera nas złapała, to postanowiliśmy, że zrobimy tam jakąś dużą akcję. Tak nam się chciało, że złapaliśmy rekwizyty i zaimprowizowaliśmy akcję, żeby w tym przemazie widz zobaczył, że tam coś się naprawdę dzieje. A nie tylko przechodzące postaci. Doszło to do tego stopnia, że się wkręciliśmy tak, jak dzieciaki w piaskownicy potrafią udawać, że są np. w statku kosmicznym i wymyślać inne światy. To już była zabawa dla dorosłych. 

Zobacz wideo”SOR”. Zwiastun nowego polskiego serialu medycznego

Aż tak? 

– Były takie momenty, że chcieliśmy jeszcze więcej z tego wycisnąć. Oczywiście dni bywały różne, bo to był chyba początek projektu, później doszło zmęczenie. Bo to nie jest tak, że jest tylko wesoło i fajnie. To jednak 12 godzin na planie co najmniej, medyczne sceny i rzeczywiście intensywność tej pracy jest duża. Nie ma tak, że tylko rozmawiamy, bo przy tych rozmowach prawie zawsze jest jakieś działanie. Rzadko się zdarza, że przez chwilę siedzisz i wpisujesz dane na komputerze. Generalnie tu jest dużo akcji. 

 Trochę jak koledzy z wojska?

– Bywało różnie, ale myślę, że wspaniałe jest to, że się tak wspieraliśmy w tym wszystkim i w tych trudnych momentach. Mieliśmy często momenty, że śpiewaliśmy, czytaliśmy, kiedy kamery się przestawiały. Dużo się działo i wyjście z tego świata było wymagające. Oczywiście to jest zawsze niełatwe. Tu niby było zmęczenie, chciałbyś już skończyć projekt, odpocząć, a jednocześnie myślisz “Boże. Jutro rano wstanę i co ja bez nich ze sobą zrobię?”.

To jest też proces wychodzenia z takiego świata, w którym się aż tak mocno zakotwiczasz na te mniej więcej trzy miesiące.

Tu to było super i mam nadzieję, że ci ludzie zostaną w moim życiu. Nie wiem jak intensywnie, mam jednak nadzieję, że będzie kolejny sezon.

Tak ładnie powiedziałaś o Andrzeju Grabowskiemu, że jako postaci idziecie na noże. A jak się z nim pracuje jako aktorem? 

– Szczerze, nie mieliśmy zbyt wielu okazji, żeby porozmawiać. Myślę, że gdzieś ten dystans, który jest w relacji ojciec-córka w scenariuszu, jakoś tak naturalnie działał też na planie. Z szacunkiem, ale to nie jest tak, że się jakoś zakumplowaliśmy. Więc może to też pomogło w tej relacji, że właśnie nie musieliśmy udawać za dużo.

O serialu “SOR”

“SOR” zabiera widzów na Szpitalny Oddział Ratunkowy w Leśnej Górze, gdzie codzienna walka o zdrowie i życie pacjentów miesza się z prywatnymi konfliktami oraz skomplikowanymi relacjami bohaterów. W centrum opowieści znajduje się doktor Piotr Hajduk (Sebastian Dela) – utalentowany, skuteczny i niepokorny lekarz, który po latach spotyka dawną ukochaną – Katarzynę Zawadzką (Sonia Mietielica). Ambitna i zdyscyplinowana lekarka okazuje się dla niego równie wymagającą partnerką zawodową, co emocjonalnym wyzwaniem.

Między nimi od początku nie brakuje napięcia: zawodowego i nie tylko. Obok nich na ekranie pojawiają się m.in.Ireneusz Czopjako ordynator Andrzej Drawski, Andrzej Grabowskiw roli profesora Krzysztofa Zawadzkiego, Dominika Kluźniak jako przełożona pielęgniarek Basia i Maurycy Popiel, wcielający się w Krystiana, prokuratora i partnera Katarzyny.

Za scenariusz odpowiadają twórcy związani wcześniej z takimi produkcjami jak “Barwy szczęścia” i “Na sygnale”. Serial zadebiutował 20 października jednocześnie w TVP2 i Prime Video. O ile telewizyjni widzowie poznają historię w cotygodniowych odsłonach, użytkownicy platformy streamingowej mogą już obejrzeć cały 12-odcinkowy sezon. Nowe odcinki trafiają na antenę TVP2 we wtorki o godz. 21:50.

• 
  Nazywali go “Zaklęty”. Był tak chory, że rodzice mogliby być rodzeństwem
• <img src="https://bi.im-g.pl/im/db/fb/1d/z31437019H.jpg" alt='Bono wskazał najlepszego frontmana w historii. “Lepszy nie istnieje”‘ loading=”lazy”>
  Bono wskazał najlepszego frontmana w historii. “Lepszy nie istnieje”
• 
  Kiedy dopada cię ten moment miesiąca, wychodzi twoja prawdziwa natura?MATERIAŁ PROMOCYJNY
• 
  Cytat dnia. Anna Mucha: Pochodzę z klasycznej rodziny polskiej. Jeden alkoholik w domu, jeden…
• 
  “Ostatni film, którego kontynuacji się spodziewałem”. Cage wraca do roli

• 07:31
  Grabowski nie próbował się zakumplować z ekranową córką. “To pomogło”
• 07:00
  Quiz weekendowy. Przygotowaliśmy 20 pytań, które sprawdzą twoją wiedzę
• 06:24
  “Wnusiu, nie zepsuj tego”. Reżyser filmu o Annie Jantar boi się babci
• 06:02
  Pazura o wierze i złu. “Największym sukcesem szatana jest to, że…”
• 17:00
  Mówią, że “sprofanowała Chrystusa”. Gwiazdor w obronie Meryl Streep

Source: kultura.gazeta.pl