Z wiekiem przychodzi życiowa mądrość, która mówi, że…

Cytat dnia. Olaf Lubaszenko o dojrzałości. ‘Z wiekiem przychodzi życiowa mądrość, która mówi, że…’

Cytat dnia. Olaf Lubaszenko: Z wiekiem przychodzi życiowa mądrość, która mówi, że…

Katarzyna Świderek25 października 2026, 06:23
Olaf Lubaszenko od lat jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci polskiego kina. Aktor i reżyser w jednym z wywiadów podzielił się osobistą refleksją na temat kobiet i życiowej dojrzałości. Przyznał, że w młodości pozostawał pod silnym wpływem znanego pisarza. Z biegiem czasu zaczął jednak inaczej patrzeć na relacje międzyludzkie.
Dodaj nas do ulubionych źródeł w Google

Młodość często wiąże się z przekonaniami, które później ulegają zmianie. Własne doświadczenia pozwalają spojrzeć na dawne fascynacje z większym dystansem i lepiej zrozumieć popełnione błędy. Nie inaczej bywa w przypadku znanych osób, które po latach wracają pamięcią do swoich wcześniejszych poglądów. Olaf Lubaszenko w jednej z rozmów nawiązał do literatury, która odegrała ważną rolę w kształtowaniu jego spojrzenia na świat.

Zobacz wideoOlaf Lubaszenko o tym, że dostał nagrodę dowiedział się w toalecie. “Myłem ręce”

Olaf Lubaszenko o szacunku do kobiet. Przyznał, że był pod silnym wpływem Marka Hłaski

Olaf Lubaszenko podzielił się swoimi przemyśleniami w wywiadzie dla portalu Stopklatka, zatytułowanym “Twórcy czytają recenzje. Olaf Lubaszenko w Stopklatce”. Wypowiedź dotyczyła podejścia do kobiet oraz wpływu literatury na młodzieńcze przekonania. Aktor wspomniał o Erneście Hemingwayu i Marku Hłasce, których twórczość przedstawiała między innymi skomplikowane relacje damsko-męskie. Przyznał, że szczególnie mocno fascynował się pisarstwem Hłaski, a z wiekiem zaczął inaczej oceniać niektóre wyniesione z książek wzorce. Powiedział: “Z wiekiem przychodzi życiowa mądrość, która mówi, że kobiety trzeba szanować, ponieważ ich rola w naszym życiu jest naprawdę duża i to wbrew temu, co się może wydawać przy zbyt częstym czytaniu Hemingwaya czy Hłaski. Ja tymczasem cierpiałem wręcz na lekkie “zatrucie” Hłaską”.

W słowach aktora można dostrzec refleksję nad tym, jak bardzo zmienia się człowiek pod wpływem doświadczeń. W młodości łatwo zachwycić się pewnym stylem życia, utożsamiać z bohaterami książek i traktować ich zachowanie jako wzór. Dopiero później przychodzi świadomość, że nie wszystkie przekonania sprawdzają się w rzeczywistości. Dojrzałość polega między innymi na umiejętności przyznania, że kiedyś patrzyło się na świat inaczej, a niektóre poglądy wymagały zmiany.

Wypowiedź Lubaszenki przypomina również, że dobre relacje nie opierają się na wyobrażeniach o tym, jaki powinien być mężczyzna czy kobieta. Znacznie ważniejsze okazują się codzienne zachowania, odpowiedzialność i sposób traktowania bliskich. Z biegiem lat człowiek często zaczyna doceniać rzeczy, którym wcześniej nie poświęcał wystarczającej uwagi. Nie oznacza to, że każdy musi przejść podobną przemianę. Historia aktora pokazuje jednak, że warto czasem spojrzeć krytycznie na własne przekonania i zastanowić się, skąd właściwie się wzięły.

Kim jest Olaf Lubaszenko? Od młodzieńczych ról po największe sukcesy polskiego kina

Olaf Lubaszenko urodził się 6 grudnia 1968 roku we Wrocławiu. Pochodzi z artystycznej rodziny. Jego ojcem jest aktor Edward Linde-Lubaszenko, a matką aktorka Asja Łamtiugina. Od najmłodszych lat miał kontakt ze środowiskiem filmowym i teatralnym, co wpłynęło na wybór jego zawodowej drogi. Pierwsze doświadczenia przed kamerą zdobywał już jako nastolatek, występując między innymi w serialu “Życie Kamila Kuranta” z 1982 roku. Jednym z najważniejszych momentów w jego karierze była współpraca z Krzysztofem Kieślowskim. W 1988 roku zagrał główną rolę w “Krótkim filmie o miłości”. Wcielił się w Tomka, młodego mężczyznę zakochanego w starszej od siebie kobiecie. Produkcja zdobyła uznanie krytyków, a Lubaszenko stał się jednym z obiecujących aktorów swojego pokolenia. W kolejnych latach pojawił się między innymi w “Krollu”, “Psach” oraz “Piłkarskim pokerze”.

Z czasem zaczął odnosić sukcesy również jako reżyser. W 1997 roku zadebiutował filmem “Sztos”, a trzy lata później nakręcił “Chłopaki nie płaczą”. Komedia z Maciejem Stuhrem, Cezarym Pazurą i Michałem Milowiczem stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich filmów początku XXI wieku. Lubaszenko wyreżyserował także “Poranek kojota” i “E=mc²”. Jego produkcje zdobyły popularność dzięki charakterystycznemu humorowi, wyrazistym postaciom i dialogom, które widzowie pamiętają do dziś.

Artysta nie ograniczał swojej działalności do kina. Przez lata występował również na scenie teatralnej i zajmował się reżyserią spektakli. W swoim dorobku ma zarówno role dramatyczne, jak i komediowe. Współpracował z cenionymi twórcami, a jego nazwisko na stałe zapisało się w historii polskiej kinematografii. Życie prywatne Lubaszenki także wzbudzało zainteresowanie mediów. Aktor był związany z piosenkarką i aktorką Katarzyną Groniec, z którą ma córkę Mariannę. Ona również wybrała drogę artystyczną i zajęła się aktorstwem. Rodzinne związki ze światem filmu i teatru obejmują więc już trzy pokolenia.

• 
  Pierwszy polski film zakazany po PRL-u. Do dziś nie można go pokazywać
• 
  Netflix ma nowy hit. Polski serial numerem 1 platformy
• 
  Rano na stoku, wieczorem włoskie dolce vita. Zimowy dzień w Południowym TyroluMATERIAŁ PROMOCYJNY
• 
  Balladę o miłości napisała u progu dorosłości. To największy hit lat 60.
• Lubaszenko o kobietach. “Z wiekiem przychodzi życiowa mądrość, która…”

• 07:36
  Polacy najbardziej lubią polskie filmy. I tego reżysera
• 19:02
  Najlepsze polskie filmy 2026. Wbijają w fotel, Netflix może się schować
• 17:18
  Myślał, że opera to “straszny obciach”. Dziś robi światową karierę
• 14:01
  Eurowizja Junior 2026 już dziś. Wiadomo, kiedy wystąpi Polska
• 11:50
  Detektywi, naukowcy i niezwykłe historie. Książki dla czytelników 9+

Source: kultura.gazeta.pl